Historia naszej szkoły:

Kalendarium. Najważniejsze wydarzenia

Okoliczności powstania szkoły:

Kiedy w roku 1927 osada Rossberg ( obecnie dzielnica Rozbark ) została administracyjnie włączona w granice Bytomia, funkcjonowało tu już 7 szkół o łącznej liczbie 80 klas.Jedną z nich była obecna Szkoła Podstawowa nr 9 im. Adama Mickiewicza. W księdze adresowej z 1908r. figuruje Kathol. Volksschule IV - Bismarckstrasse 6. Można przypuszczać, że podobnie jak w przypadku wcześniej istniejących szkół rozbarskich inicjatorem budowy nowej placówki oświatowej był Zarząd Szkolny w Rozbarku. Mieściła się tu 8 - klasowa powszechna szkoła koedukacyjna z tym, że według ustnych przekazów nauka odbywała się osobno w klasach męskich i żeńskich.W aktach niemieckich, które znaleziono w tej szkole, znajdują się informacje świadczące o polskości dzieci uczęszczających tu przed 1945r. W rubryce język ojczysty 90% dzieci podawało język polski. Po dojściu Hitlera do władzy o polskości uczniów świadczą nazwiska, chociaż i je starano się w różny sposób zniemczyć. W kwietniu 1945 roku budynek przejęły władze polskie z przeznaczeniem na stworzenie tu Publicznej Szkoły Powszechnej nr 9. Zapisy do szkoły dokonane w roku szkolnym 1945/46 już przez polskie władze szkolne udowodniły, że akcja zniemczania nie powiodła się. Chociaż jednocześnie z arkuszy ocen wynika, że większość młodzieży nie ukończyła roku szkolnego ze względu na duże braki spowodowane wojną, inni zmieniali szkołę. Z młodszymi uczniami były kłopoty związane z nikłą znajomością języka polskiego.
W roku szkolnym 1948/49 dokonano zestawienia uczniów zgodnie z ich pochodzeniem i przedstawia się ono następująco: Śląsk - 39%,Centralna Polska - 25%,Zza Buga - 30%,Francja - 6%.Wiele dzieci przybyło wraz z rodzicami z zagranicy, dokąd wywożono rodziny na roboty. Dzieci przez długą niewolę w dużym procencie pozbawione języka ojczystego należało repolonizować.

Numeracja, nazewnictwo, patroni od powstania do dzisiaj:

W księdze adresowej miasta Bytomia ( Adsessbuch fur Beuthen O/S) z 1908r. figuruje: Kathol. Volksschule IV - Bismarckstrasse 6. Od chwili powstania nadano jej imię kanclerza, Ottona von Bismarcka - Bismarckschule. Po przyłączeniu Rozbarku do Bytomia zmieniono jej numer z 4 na 9 - w Bytomiu funkcjonowała już szkoła nr 4. W księdze adresowej z 1927r. podano adres szkoły przy ul. Freiheitstrasse, by póniej ( np. 1934r.) powrócić do Bismarckstrasse. Obecna ulica Matejki w 1906r. jest jeszcze w fazie projektu, w 1927r. nie ma nazwy, później pojawia się - Kuperstrasse.W pierwszej powojennej kronice obejmującej lata 1945/1948 znajduje się pieczątka z napisem: Publiczna Szkoła Podstawowa nr 9 w Bytomiu.W 1956 roku szkoła przeżywa wielkie chwile związane z nadaniem jej imienia. Na patrona wybrano Adama Mickiewicza. W swoim przemówieniu Stefan Jantos zaznaczył, że spełniło się marzenie poety: "jego księgi zbłądziły pod strzechy". Na parterze budynku odsłonięto tablicę pamiątkową. Cały dzień wypełniony był pokazami, scenkami i popisami uczniów przed zaproszonymi gośćmi. Od tego momentu na pieczęci szkoły pojawia się napis: Szkoła Podstawowa nr 9 im. Adama Mickiewicza w Bytomiu; którą to nazwę placówka nosi do dziś.
Z relacji niektórych najstarszych pracowników szkoły wynika, że jeszcze po wojnie przechowywany był sztandar sprzed 1945r. Jego dalsze losy są nieznane. Rok 1974 zapisuje się w kartach historii szkoły uroczystością nadania szkole sztandaru. To bardzo znaczące święto dla każdej placówki oświatowej, nobilitujące i będące nagrodą za całokształt pracy grona pedagogicznego. Oczywiście ten dzień uświetnili zaproszeni goście: władze miasta, przedstawiciele Wydziału Oświaty, Kuratorium i reprezentanci innych instytucji.W 1991roku rodzice ufundowali naszej szkole nowy sztandar. Przedstawia z jednej strony postać Adama Mickiewicza, z drugiej Godło RP. Uroczystość rozpoczęła się w kościele św. Jacka od mszy, podczas której ksiądz poświecił nowy sztandar. W szkole odbyła się akademia zorganizowana przez panią Barbarę Boczej i uczniów klas ósmych. Uroczystość uświetnił występ chóru szkolnego pod kierownictwem pani Dalii Smolińskiej oraz wykonanie poloneza w strojach z teatru. Na końcu przedstawiono fragmenty inscenizacji utworów Adama Mickiewicza.

Sylwetki dyrektorów:

W księdze adresowej z 1908r. podano nazwisko dyrektora szkoły - Franc Görlich, w 1927r. - Töpler, natomiast w 1934r. - dyrektora nie obsadzono.
Pierwszym powojennym kierownikiem szkoły był Stefan Jantos (1945 - 1972). Nauczyciele wspominają go jako dobrego organizatora, człowieka zaangażowanego w pracę szkoły. Dbał o dyscyplinę. Jego podwładni cenili go za poczucie sprawiedliwości i za to, że o swoich pracowników walczył jak lew. "Za Jantosa to, co powiedział nauczyciel, było święte" - powiedziała jedna z nauczycielek pamiętająca rządy kierownika. Zasługą pierwszego szefa było to, że budynek został odbudowany ze zniszczeń wojennych, a praca szkoły była dobrze zorganizowana. Ten niestrudzony organizator zadbał, aby zlikwidować " średniowieczny przeżytek"- wygódki w przybudówkach od strony boiska, a w gmachu szkoły wydzielić pomieszczenia na toalety z prawdziwego zdarzenia. Dzięki jego staraniom przy wsparciu Rady Pedagogicznej i rodziców patronem szkoły został Adam Mickiewicz. Jantos nieraz borykał się z problemami kadrowymi, ale zawsze z zadowoleniem witał kolejny rok nauki. Chociaż kierownika nie ma już wśród żywych, jego opiekuńczy duch nosi się nad "Dziewiątką".
Pałeczkę lidera po Jantosie przejęła mgr Teresa Wieczorek (1972 - 1984). Za jej kadencji szkoła przeżyła dwie ważne uroczystości: 1 VI 1973r. oddano do użytku dzieci nowo wybudowaną salę gimnastyczną. Prace budowlane ruszyły pełną parą we wrześniu 1972 roku i trwały osiem miesięcy po czujnym dozorem pani dyrektor. Druga uroczystość odbyła się 9 V 1974r. - szkoła otrzymała sztandar jako wyróżnienie za pracę nauczycieli i uczniów. Pani dyrektor miała trudne zadanie przejmując fotel dyrektorski po legendarnym Jantosie. Wzorowo pełniła swą funkcję przez dwanaście lat.
Następczynią pani dyrektor Teresy Wieczorek została pani mgr Irena Janota. Pracę rozpoczęła w 1984 roku i zapoczątkowała epokę remontów. Zlikwidowała niewielką aulę na rzecz dwóch sal lekcyjnych, przeniosła na parter gabinety medyczne, wygospodarowała gabinet dla zastępcy i zorganizowała w wydzielonym pomieszczeniu archiwum. Grono nauczycielskie zyskało duży, wygodny pokój nauczycielski. W szkole utworzono pracownie komputerową, a w innych pracowniach pojawiły się tak potrzebne zaplecza. Wzbogaciła szkolę o środki audiowizualne. Jej staraniem powiększyła się wideoteka ze specjalistycznymi programami z różnych przedmiotów.
Po odejściu dyrektor Janoty na emeryturę w1998r jej obowiązki przejęła mgr Dorota Zawilińska, wcześniej nauczyciel SP9. Jej kadencja przypadła na czas wdrażania reformy oświaty. Urzędująca pani dyrektor dba systematycznie o polepszanie bazy materialno- technicznej placówki, stara się we współpracy z Radą Pedagogiczną o stworzenie pozytywnego wizerunku szkoły w środowisku lokalnym. Dzięki jej staraniom poprawił się wygląd szkoły i jej otoczenia. Założono ogród botaniczny roślin górskich, odnowiono salą gimnastyczną, korytarze szkoły. Do tradycji placówki wprowadziła coroczne festyny środowiskowe.

Najsławniejsi absolwenci:

Lista ta została sporządzona na podstawie informacji przekazanych przez nauczycieli, głównie wychowawców, którzy śledzą losy absolwentów naszej szkoły. Informacje te są nie do końca zweryfikowane, a lista z pewnością niepełna.
Podstawę prezentowanego opracowana stanowią przechowywane w archiwum szkoły protokolarze Rady Pedagogicznej i księgi ocen zachowane z nielicznymi brakami od lat pięćdziesiątych, kroniki szkolne, z których najstarsza opisuje dokładnie lata po II wojnie światowej od momentu przejęcia Bytomia przez władze polskie oraz, co najcenniejsze, liczne rozmowy - wywiady przeprowadzone z byłymi wieloletnimi pracownikami szkoły. Na telefoniczne hasło: "Piszemy historię naszej szkoły. Czy mogłaby pani nam pomóc?" - pozytywnie odpowiedziały wszystkie pytane osoby. Należy wymienić tu przede wszystkim emerytowane panie dyrektor: p. Teresę Wieczorek, p. Irenę Janotę, p. Annę Sudoł-Owcarz. Na zaproszenie pani dyrektor Doroty Zawilinskiej gośćmi szkoły w ciągu ostatnich miesięcy były również panie: Łucja Koj, Emilia Brycka, Krystyna Laskowska, Małgorzata Banaś, Teresa Nawrat, Dalia Smolińska.
Te sympatyczne spotkania były nie tylko okazją do ustalenia niektórych faktów, były przede wszystkim okazją do spotkań po latach, konfrontacji wrażeń, wspomnień, opinii, źródłem anegdot.

na górę